بهار از راه رسیده است و زمین را رخت سبز رنگی پوشانیده است. بوی عطر یاس آسمان را پر کرده است مست. این روزها به خوبی می توان صدای پرنده های سرمت را شنید، این روزهای بهاری، آسمان شب ها هم آبی ست، زمین بیدار است، امید سرشار است.

این بهار، وبهاران دگر تو با منی و بهار را گلگون تر ساختی از برای مان. این روزها خانه سه نفره ما، مملو از عطر و رنگ بهار گشته است و چشمان مان را بیش از پیش به روی این همه زیبایی گشوده است و خدا را به سادگی می توان همه جا نظاره کرد. وجودت از برای مان پر از هیجان زندگی است، پر از انتظار لحظه های ناب، پر از راه های نرفته که باید رفت، پر از حرف های ناگفته ای که باید شنید.

تو را سپاس که با منی...النا

می شود با تو بهار را روشن تر دید، می شود ریزترین گلهای روئیده در زیر سنگ ها را هم یافت، می شود از تک تک هرز علف های باغ، نوش داروی زندگی را ساخت. با تو بهار را می شود تفکیک کرد به رنگ، می شود با شکوفه های گیلاس خانه ی امنی ساخت.

زندگیت جاری از بهار باد عشق من