پرنسس سفید  

سرت سلامت. پایان مشق ها و مشقت هایت مبارک. پایان دردها وتنهایی ها مبارک

یک نفس راحت بکش، از جنس آن نفسهایی که بعد از آخرین امتحان ثلث سوم می کشیدیم…

 اسباب کشی سختی هایی دارد حاج علی اقا تا آدم به خانه جدید اخت شود تا با همسایه های جدید گرم بگیرد تا خودش را پیدا کند، روزگاری باید بگذرد اما خانه، خانه خیری است.

 چند وقتی  هست که این حرفها را در ذهنم برایت مینویسم.

این یادداشت را از من به عنوان هدیه خانه جدید بپذیر.بابا ....

 «پایان» کدام پایان مگر این ریل، پایان دارد؟ ما قطاری سواریم که ایستگاه به ایستگاه می گذرد. نه اینجا که امروز من هستم پایان است و نه آنجا که تو هستی پایان…

فکر نکن این حرفها را از ساحل امن برایت می نویسم و لفظ بی باور را پشت هم سوار میکنم… نه…!

انقدر معرفت دارم که هدیه پوچ به خانه کسی نفرستم.خدا می داند میان اینجا که هستم تا آنجایی که هستی فاصله بلندی نمی بینم.

دنیا، خانه امنی نیست. کدامین شادی دنیا همیشگی است؟

 به کدام داشته ات می توانی قسم بخوری که همیشه هست؟

 به چه چیزی می توانی دل ببندی و بگویی تا هستم، هست؟

 به چه کسی می توانی وعده بدهی که تا هستی، هستم؟

 دنیا، ناجوانمرد است. دوست داشتنی هایت را زود پیدا می کند…

هیچ کس معاف نیست

 با با جون علی:

  هیچ کس نمی تواند بگوید که نمیدانستم دنیا گذری است. بساط خدا طوری است که کسی بهانه ندارد. هیچ کس مجاز به بیخیالی نیست.

  هیچ کس نمی تواند بار را به دوش دیگری حواله کند…

چاره ای جز باور نیست.

ما هستیم و باری از جنس خودمان و گذرگاهی که باید از آن گذشت…

اگر باور کنیم که می گذرد… اگر باور کنیم که می گذریم، آنچنان که درگذشته اند… روزگار سهل می گذرد. 

ومن به این باور رسیده ام بعد از رفتن تو..........

 به همین استدلال که شادی گذشت، غم نیز می گذرد… هیچ مسافر خردمندی، دل به گاری نمی بندد…

 اما گذشتن از یاد ها و یادگاری ها سخت است .........

 علاوه بر اینها،من یک نظری دارم نمی دانم قبول داری یا نه. خطاب به امید  همسرم ..

من میگویم مرد باید سایه داشته باشد…

سایه مرد را مرگ نمی برد. مرد بی سایه، زنده اش هم، نابود است.

کم ندیده ایم در این روزگار مردهای انگار نه انگار را…

  اما مرد… سایه دارد.

 بعضی از ادمها  ویا حتی خود ما مگر عمری زیر سایه مردهایی نزیسته ایم که به حسب ظاهر تن به خاک داده اند؟(پدر بزرگت ) 

انصافا در ایام درد بیشتر به کدام مردها متوسل بودیم؟

 زمینی ها یا آسمانی ها؟

ما  خودمان  در  ایام درماندگی  دستمان  به سوی کدام مردها دراز است؟

 آنها که خاک مزار، سایه شان را کوتاه نکرده…

غیر از این است؟

پس باز هم برایمان  دعا کن بابا علی ........فاتحه............