با تمام وجودم این اهنگ رو تقدیم عمو نوید النا میکنم .....
بزرگ می شوی !
سختیها که زیاد می شوند بزرگ می شوی !
لوس بازیهایت تمام می شود !
آدمهایی که عصبیت می کنند و لجت را در می آورند به تو یاد می دهند که صبور باشی.
تغییرات زندگی / کارهای جدید/ دوستای جدید /رفتارهای نابهنگام بعضی ها / به تو یاد می دهند
که انعطاف پذیر باشی،
که در شرایط سخت و تازه نشکنی ...
وقتی به خنسی آخر ماه می رسی، یاد می گیری که با اتوبوس رفت و آمد کنی
و کمی هم پیاده روی را تجربه کنی ...
وقتی مریض می شوی ، شکر کردن را به یاد می آوری و قدردان سلامتیت می شوی ...
وقتی پدرت را کمک میکنی یاد می گیری که به جای تکیه کردن تکیه گاه باشی ...
وقتی تنها می شوی ، مستقل می شوی ...
وقتی کارهایت زیاد می شود ، اتفاقا نظمت هم بیشتر می شود ...(چک کردن درها رو میگم و............. )
محدود که می شوی ، خلاقیتت گل می کند ...
و ...
هیچ سختی در زندگی آن قدرها فاجعه آمیز نیست ،
سختی ها فقط برای آن در زندگی ما جاخوش کرده اند که عقیده مان را درباره خود تغییر دهند ،
همه ما به سختیها نیاز داریم ... !!
حالا انتخاب با خودمان هست ، می توانیم غر بزنیم یا بزرگ شویم و سپاسگزار باشیم ..
اگر واقعا به دنبال آرامش ذهن هستیم ،
باید حس سپاسگزاری داشته باشیم ،
و نکته اصلی این است که اگر می خواهیم شکرگزار باشیم ،
باید هر صبح شکرگزار از خواب برخیزیم ...
دوز امید واریتو با نکته هایی که من گفتم ببر بالا و حالشو ببر عمو نوید مهربون...............
بســــم الله الرحمن الرحیم وَإِن یَکَادُ الَّذِینَ کَفَرُوا لَیُزْلِقُونَکَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّکْرَ وَیَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ وَمَا هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِّلْعَالَمِینَ