تقدیم به مامان پروین ومامان رفعت عزیزم.الهی که هزار سال زنده باشید وسلامت

مادر، تو رفیع ترین داستان حیات منی.
تو به من درس زندگی آموختی.
تو چون پروانه سوختی


و چون شمع گداختی و مهربانانه
با سختی های من ساختی.

مادر، ستاره ها نمایی از نگاه توست 

و مهتاب پرتوی از عطوفتت،
و سپیده حکایتی از صداقتت.
قلم از نگارش شُکوه تو ناتوان است
و هزاران شعر در ستایش مدح تو اندک.
مادر، اگر نمی توانم کوشش هایت را ارج نهم
و محبت هایت را سپاس گزارم،
پوزش بی کرانم
را همراه با دسته گلی
از هزاران تبریک، بپذیر.
فروغ تو تا انتهای زمان جاوید
و روزت تا پایان روزگار، مبارک باد.
مادر واژه ایست سرشار از امید و عشق.
چه بگویم که هر چه گویم کم است اندک

واژه ای شیرین و مهربان که از ژرفای جان بر می آید.

مادر مااااااااااااااااااااااااااااااااادر
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت 8:21 توسط مامی النا
|


بســــم الله الرحمن الرحیم وَإِن یَکَادُ الَّذِینَ کَفَرُوا لَیُزْلِقُونَکَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّکْرَ وَیَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ وَمَا هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِّلْعَالَمِینَ