4 شنبه سوری/جشن «سور» از گذشته بسیار دور در ایران مرسوم بودهاست که جشنی ملی و مردمی است .

تصویری از یکی از دیوار نگارههای چهلستون، متعلق به دوران صفویه که جشن و پایکوبی ایرانیان را در شب چهارشنبهسوری به تصویر کشیدهاست.
تقدیم به"
النا و امید عزیزم
مامان پر مهربونم مامان رفعت صبورم
و بابا جون علی سخاوت مندم و همینطور عمو های نازنین
بیا در غروب آخرین سه شنبه سال
برای گردگیری افکارمان
آتشی بیافروزیم کینه ها را بسوزانیم
زردی خاطرات بد را به آتش
و سرخی عشق را از آتش بگیریم آتش نفرت را در وجودمان خاموش کنیم

واست آتیش روشن کردم امید جونم که اخر زمستونه /
چهار شنبه ی اخر سال قلب من آتیش بارونه
غمهاتو آتیش میزنم سرخی آتیش مال تو /
چشم حسودا کور شه از عشق میون من و تو
هنگام پریدن از آتش : غم برو شادی بیا ، محنت برو روزی بیا
سرخی تو از من ، زردی من از تو
جشن باستانی چهارشنبه سوری مبارک
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم اسفند ۱۳۹۰ ساعت 10:3 توسط مامی النا
|
بســــم الله الرحمن الرحیم وَإِن یَکَادُ الَّذِینَ کَفَرُوا لَیُزْلِقُونَکَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّکْرَ وَیَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ وَمَا هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِّلْعَالَمِینَ