چنین آورده اند که روز دوّم محرّم سال 61 ه‍ . ق امام حسین(ع) با

اهل بيت و همراهان وارد كربلا شدند.

مرکب حضرت (ع) از حركت بازایستاد. امام (ع) پرسيدند:

نام اين سرزمين چيست ؟

گفتند : غاضريّه

نام ديگرش را پرسيدند

پاسخ دادند:

شاطىء الفرات

حضرت (ع) فرمودند:

اسم ديگری هم دارد؟

گفتند : به این دیار ، كربلا هم گويند.

حضرت (ع) آهى از دل كشيدند و گريان فرمودند:

اللّهم إنّي أعُوذُ بِك مِن الكَربِ وَ البَلاء

به خدا سوگند اينجا محلّ نزول ماست ، اینجا قتلگاه مردان ما ست !

از اينجا زنان و كودكان ما را به اسيرى مى برند! بخدا قسم اينجا پرده

حرمت ما دريده مى شود. اى جوانمردان ، فرود آئید.